Çocuk çizdiği ağaca kendisini yansıtır. Çocuğa, “bir ağaç çiz, ama çam ağacı olmasın” şeklinde yönerge vererek bu testi uygulayabiliriz.
Ağacın gövdesi: Güç ve erkekliğin, davranışın ve kendini ifadenin sembolüdür.
Kökler: Bilinçdışının ifadesidir.
Yapraklar: Çocuğun düşünsel yaşantılarını, hayal gücünü gösterir. Başkalarıyla iletişim olanaklarını ortaya koyar.
Sayfada ağacın boyu: Küçük veya sayfa ile dengesiz bir boyda veya sayfaya sığmayan ağaç çizilmişse, bu çocuğun kendisini nasıl gördüğünü gösterir. Çok küçük ağaç, özellikle de yalnız kalmış, sayfanın soluna itilmiş ise çocukla kendine güven konusunda çalışmak gerekir.
Sayfada ağacın yeri: Tamamen sola çizilmiş bir ağaç, annenin şefkatine ve korumasına, güvene ihtiyaç duyan bir çocuğu işaret eder. Sağa doğru yapılmış bir ağaç ise, çocuğun kendine güven duyduğunun, başkaları ile ilgilenecek seviyede, iletişim olgunluğuna erişmiş anlamına gelir. Bu çocuk kolay iletişim kurmaktadır.
KÖKLER:
Çocuk 8-10 yaştan önce kökleri çizmez. Kökler çocuğun bilinçaltı ile meşgul olduğunu gösterir.
GÖVDE:
Sağlam görünüşlü, sayfanın altına iyi oturmuş bir ağaç, uyumlu bir sosyal ve ailevi yaşamı simgeler. Çocuk evinde kendine uygun yeri edinmiştir.
Gövde yapraklarından daha büyük ise; genellikle çocuklar harekete eğilimli olduklarından, gövdenin yapraklardan daha fazla yer kaplaması doğaldır. Çünkü gövdenin büyüklüğü çocuğun yaşam enerjisini gösterir.
Yaprakların belirgin şekilde gövdeden ayrılmış olması: Çocuğun her istediğinin gerçekleşemeyeceğini anladığını, bildiğini gösterir. Çocuk dış gerçekliği de göz önünde bulundurmaktadır.
Ağaç dibine doğru genişliyorsa, çocuk aile ve sosyal yaşama iyi uyum sağlamıştır.
Bunun tersine ağaç dibine doğru inceliyorsa; çocuğun daha fazla gütvene, kendine güvenmeye ihtiyacı vardır, ona zaman ayırmak faydalı olur.
Ağacın gövdesine yaralar, izler çizilmişse, bu ergenliğe doğru bir travmayı gösterebilir.
Konuyu incelemekte fayda vardır.
Yapraklar: Kapalı, halka şeklinde sınırlandırılmış ağaç yaprakları, çocuğun henüz narsisistik (benmerkezci) evrede olduğunu, kendi küçük dünyasına kapanmış, hayaller sihirli dünya düşleri olduğunu gösterir ve küçük çocuklarda bunun böyle olması doğaldır. 7-8 yaşa doğru taç halka açılmaya başlar, bu da çocuğun başkalarıyla iletişim isteğini yansıtır. Yapraklar arasına çizilmiş meyveler dişil semboller olabilir; hoşa gitme isteği, duyarlılık, derin şefkat ihtiyacının ifadesidir.
5 yaştan itibaren dallar da çizilmeye başlanır. Dalların geometrik oluşu çocuktaki mantıksallığı, fantezist dallar ise hayalperestliği gösterir.
Çocuğunuzun resimlerine bakarak onun ihtiyacının hangi alanda olduğunu, şefkate daha fazla gereksinim duyup duymadığını, otoritenizi algılama şeklini, mutlu olup olmadığını anlayabilir, eğer çocuğunuzu daha mutlu, güvenli kılmak istiyorsanız bu konuda harekete geçebilirsiniz. Çocuğumuzun yaptığı resimler bizler için onun ruhsal durumunun bir göstergesi olmalı ve bu bilgileri onun yararına kullanmalıyız. Çünkü çocuğumuzun ihtiyaçlarını gidermezsek, o safhada takılı kalacak, daha ileriye gidemeyecektir. Onun açlığını doyurup sürekli daha yukarılara çıkmasına çalışmak en önemli hedefimiz olmalı. Her çocuk potansiyelini gerçekleştirmeye layıktır. Toplumumuz korkan, üzülen çocuklar yerine mutlu çocuklardan oluştuğu zaman, her birimiz kendimize düşen görevi yerine getirmişiz demektir.
...
